บทที่ 188 รดาเริ่มสร้างเรื่องวุ่นวายอีกแล้ว

ภาพของสามพ่อลูกที่อยู่ด้วยกันนั้นดูอบอุ่นและกลมเกลียวจนน่าประหลาดใจ อรวินท์ยกมือขึ้นปิดปากลอบยิ้ม

หลังจากชั่งใจอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็ตัดสินใจทิ้งตัวลงนั่งข้างเจตน์

เด็กน้อยทั้งสองจ้องมองเธอตาแป๋ว ปากเล็ก ๆ ยื่นออกมาราวกับจะงอน แต่ก็ไม่ได้เอ่ยสิ่งใด

เจตน์ยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย "เอาล่ะ ทานข้าวกันได้แล้ว"

ส...